Protestantse Kerk in Nederland
Protestantse Gemeente Woensdrecht
 
 
Begonnen! Begonnen!

Als u (je) dit leest ben ik op 11 november aan onze Gemeente verbonden. Ik hoop natuurlijk dat de intrededienst naar tevredenheid is verlopen. Ik ben gestart met pastoraal bezoekwerk in onze Gemeente en in Bergen op Zoom. En zo was ik bij de fam. Groeneveld in Ossendrecht. Dhr. André Groeneveld is 51 jaar jong en ernstig ziek. Dat roept veel emoties op bij hemzelf, zijn vrouw en hun kinderen.
Immers, je verwacht dat je samen nog een jarenlange toekomst vóór je hebt en dan, ineens, blijkt die toekomst vele, vele malen korter dan je ooit had verwacht. We wensen André, Luiza en hun zonen veel sterkte en kracht van onze God toe.
Wolter Smit heeft mij informatie gegeven over te bezoeken gemeenteleden. Als u mij op (tamelijk) korte termijn wilt spreken, belt u mij dan vooral! Mijn werkdagen voor onze Gemeente zijn de maandag en de donderdag en vaak ook de vrijdagmiddag.  Maar als er ècht iets spoedeisends aan de hand is, kunt u ook op andere momenten bellen of mailen.
Ds. W. Lolkema.

 
Bedankt Bedankt

Lieve mensen,
Mooie kaarten, gezellige brieven, bloemen, gedichtjes, bezoekjes en heel veel goede, lieve wensen. Dat mocht ik tijdens het ziek zijn allemaal van u ontvangen en daarvoor wil ik allen hartelijk danken.
Het deed me erg goed en daarom: dank u, dank u wel! Liever had ik allen persoonlijk bedankt, maar mijn stem laat het nog altijd afweten.
Hartelijke groeten,
Riet van der Peijl.

 
In Memoriam dhr. Huib Brunt In Memoriam dhr. Huib Brunt

Het nog jonge gezin Brunt woonde in Hoogerheide. Huib was als werktuigbouwkundig ingenieur betrokken bij de bouw en inrichting van veel fabrieken in het Antwerpse. Hij was een van de mensen van de geweldige schaalvergroting van de industrie van na de oorlog.
In Hoogerheide was hij op zijn plek en hij forensde zonder klagen tussen West-Brabant en zijn kantoor in de randstad. Zijn werk bracht met zich mee dat hij over de hele wereld reisde in een tijd dat dat nog niet gemeengoed was. Door zijn ervaring op al die plekken, maar ook door zijn grote belezenheid had hij een flexibele en nieuwsgierige houding naar de wereld die in rap tempo veranderde. Die openheid had hij ook naar zijn kinderen.
Huib speelde van jongsaf aan piano, ook in de latere jaren toen zijn mentale vermogens afnamen.
Dhr. en mevr. Brunt hadden in de kerk van Ossendrecht hun plek gevonden. Gespreksgroepen, de vieringen en de gezelligheid erna, ze deden er graag aan mee.
Anderhalf jaar na het overlijden van mevr. Brunt waren we op 18 mei weer bij elkaar, nu om afscheid te nemen van Huib. Er waren veel mensen waaronder ook veel medekerkgangers in deze viering van dankbaarheid.
Centrale woord in de uitvaart was: ‘maar de grootste van deze is de liefde’. 
We wensen de kinderen en vele vrienden van Huib Brunt Gods zegen toe.
ds. Ruud Jellema.

 
In Memoriam Klaaske Rika Geerdes-Vinke In Memoriam Klaaske Rika Geerdes-Vinke

Op 6 mei 2018 overleed in zorgcentrum Heideduin te Hoogerheide Klaaske Rika Geerdes-Vinke. Ze werd 89 jaar. Op 12 mei vond de dankdienst voor haar leven plaats in de kerk te Ossendrecht, waarna de bijzetting volgde op de Algemene Begraafplaats te Hoogerheide. Ze had de dienst nog zelf heel bewust voorbereid en de lezing van Psalm 8 uitgekozen, die door Margreet werd gelezen. Schoonzoon Tjalling vertelde over hun moeder en oma, waar Marijke een gedicht las van Willem Wilmink over de dood. Drie kleinkinderen vertelden over kostbare momenten met hun oma. Tenslotte las Anna het lied 511 van Dietrich Bonhoeffer voor "Door goede machten" en zongen we tijdens de uitvaart "U zij de glorie" (Lied 634). Tot op het laatste stond ze heel bewust en dankbaar in het leven en probeerde ze op alle manier vrede en liefde tedelen. Zo waren zij en haar man, die in 1995 overleed, jarenlang ook ambtsdrager in onze gemeente. Ze wilde niet het middelpunt zijn, maar dienstbaar in alle eenvoud en dankbaarheid voor het leven. Dankbaar namen de kinderen en kleinkinderen dan ook afscheid van haar. We wensen hun alle geloof en goede moed toe om nu zonder hun moeder, oma en overgrootmoeder verder te kunnen.
Ds. A.A.S. ten Kate

 
In Memoriam Betty Schoonhoven In Memoriam Betty Schoonhoven

Mw. Schoonhoven overleed op woensdag 28 maart in de leeftijd van 84 jaar in Tante Louise Revalidatie. Op 4 april namen we afscheid van haar in het kerkgebouw te Ossendrecht, gevolgd door de begrafenis in Hoogerheide. Mij werd gevraagd om als voorganger dit afscheid te leiden omdat Betty zich mij nog herinnerde van plm. 2008 toen ik vanuit Roosendaal consulent was in Woensdrecht. Jos van der Kooy, organist te Amsterdam, en Annejo de Keijzer, violiste, werkten mee aan de afscheidsdienst. Het werd een mooi en bijzonder geheel, samen met de vele aanwezigen; in het vertrouwen dat onze God allen nabij is die deze bijzondere vrouw missen, allereerst haar kinderen Karin en Jorrit, hun partners en haar beide kleinkinderen.
Betty kwam ter wereld in Apeldoorn waar ze haar HBS-diploma behaalde. Ze werkte o.a. als stewardess bij de KLM. In de jaren vijftig reisde ze de hele wereld rond! Door haar huwelijk met Ko (hoogleraar in Delft, overleden in 2009) bleef haar horizon ook breed. Ze was tevens een geweldige oma voor haar kleinzonen. Maar er was ook die schrijnende plek in het leven van Ko & Betty: het tragisch overlijden van hun oudste zoon Jan Allaard in 1978, als gevolg van een verkeersongeval. 
Mw. Schoonhoven probeerde te leven als een kind van God. Ze zag het als haar opdracht om goed te zorgen voor haar medemens en voor de natuur. Tijdens kerkdiensten ontleende ze vooral kracht aan de muziek en de gebeden. Ze had een warm karakter en leefde erg mee met haar kinderen en met anderen die dat nodig hadden.
Betty werkte graag in de tuin. En van de wildernis achter het huis maakte ze een prachtig paradijs. Ook muziek was één van haar grote liefhebberijen. Ze speelde zelf viool en bijna altijd stond Radio 4 aan in de keuken. Ze was een muzisch en spiritueel mens.  
En toch…bleef er het knagende gevoel dat het allemaal niet genoeg was, niet goed genoeg en dat ze niet interessant was. In die moeizame gedachten waren haar kinderen er voor haar, zeker in de laatste jaren. Zoals zij er ook voor haar kinderen was. Die zijn nu geen kind meer maar bleven wel steeds hààr kinderen. In de afscheidsdienst zongen we Psalm 103, over de vader die liefdevol zijn armen om zijn kind slaat – beeld voor onze God en ons. Ouders en kinderen: een bijzonder thema, ook in bijbels perspectief. 
Na een fatale val op Eerste Kerstdag vorig jaar heeft Betty haar geliefde woning aan de Nederheide niet weer gezien. Nu is ze Thuis gekomen. En ze ziet…wat ‘geen oog heeft gezien’. Mag zij rusten in vrede.
W. Lolkema.

 
Uit een lege pastorie. Uit een lege pastorie.

Ook in onze gemeente heeft de griep flink zijn best gedaan. Velen zijn ziek geweest of zijn dat nog steeds min of meer.
Ciska van Vulpen en Klaaske Geerdes zijn een aantal dagen in het ziekenhuis opgenomen geweest. Ciska is inmiddels weer thuis en Klaaske is nu opgenomen in Heideduin.
Nel Janssens tobt ook al weken met griep- en/of bronchitisachtige ziekteverschijnselen. Gelukkig is ze wel thuis.
Betty Schoonhoven verblijft nog steeds in de geriatrische afdeling van van Bravis/BoZ. Ze moet aansterken. Het is inmiddels alweer meer dan twee maanden geleden dat ze gevallen is. Alle zieken onder ons, hier met name genoemd of niet, veel geduld en een zo voorspoedig mogelijk herstel toegewenst.
Wolter Smit

 
De doop van Gydo Johnno van Hulst De doop van Gydo Johnno van Hulst

Hij is overgegaan...
De doop van Gydo Johnno van Hulst
4 februari 2018. Een zonnige dag. Liever van binnen dan van buiten. Ik ga naar de kerk, mag weer iemand op weg te helpen. Ik voel mijn rol hierin als een 'plank'. Bijna een brug, maar liever zo eentje die je haastig over een sloot aanlegt. Zulk'n zeer eenvoudige brug. Ik moet een jongeman Gydo Johnno van Hulst van de ene kant naar de andere helpen. Nee, ik voel me niet als de Erasmusbrug (zo prachtig stevig ben ik niet), noch als de Magere Brug (ben ook niet zo oud)... Ik voel me als een deel van een kleine gemeente in Woensdrecht die mij continu roept, aanspreekt, liefheeft en aan mij denkt. Ik ben een deel van een groot geheel, samen met alle andere mensen die er op dit moment zijn. Ik ben zeker niet het allerbelangrijkste. Het allerbelangrijkste 'deel' van deze eredienst is God.
God is vandaag in het bijzonder als Vader aanwezig. Hij heeft zijn kind naar de kerk gebracht. Pardon, zijn kinderen: de gemeente. Maar één kind heeft vandaag een bijzondere plaats bij de Vader. Hij zit op de eerste rij. Ik kijk naar hem en ik zie een fantastische glans in zijn bruine ogen. Hij kijkt en luistert naar zijn Vader. Hij wil namelijk vandaag volledig zijn kind worden. Hij WIL het. En HIJ wil het ook! Ze hebben elkaar al lang gevonden en nu komt een stempel op deze ontmoeting. Ze kennen elkaar. HIJ hoeft aan hem niet voorgesteld te worden en hij ook niet aan HEM. HIJ weet alles van hem. HIJ weet dat hij ooit geen weg zag uit de doodlopende straat die je leven noemt. Nu weet hij dat er wel een uitweg is. Christus heeft de muur aan het eind van deze straat afgebroken zodat hij en wij allemaal door mogen gaan naar het eeuwige leven. Die doodlopende straat is een bruisende, levende straat geworden. Ja, het werd niet breder gemaakt...die is smal en er zijn niet velen die daarop lopen...
Ik moet een brug zijn want Gydo moet– symbolisch gezien – over mij heen naar de overkant waar de Vader, met wijd geopende armen op hem wacht. Ik moet dus zo een brug zijn: een onbeschaafde plank waarop Gydo overheen kunt. Ik kijk naar hem en ik zie dat hij het begrijpt, dat hij erop wacht dat hij Gods mag genoemd worden.
Een stapel papier (mijn preek, helemaal uitgeschreven) ligt voor mij op de kansel. En ik peins erover: ik moet nu kiezen... of ik preek in min of meer mooi Nederlands en ik lees mijn preek voor of ik... en ik kijk naar het gezin van Gydo en ik weet het antwoord al: ik preek in een min of meer gebrekkig Nederlands maar ik wil ook voor hem een onbeschaafde ('-Nederlandse') plank, een simpele brug worden zodat zijn vader, moeder, grootvader, grootmoeder, iedereen uit zijn gezin met Gydo en met de gemeente naar Christus toe kunnen gaan. Was Christum treibt – formuleerde Luther het ooit. Wat om Christus gaat. Dat moet vandaag gezegd worden. Voor Gydo die Gods kind wordt. Voor zijn gezin die hun levensweg bewandelen maar zoals alle mensen altijd naar veiligheid en geborgenheid verlangen. En ook voor de gemeente die voor het aangezicht van haar Vader een feestdag mag vieren.
Want er is, na bijna twee jaar pauze weer iemand in deze gemeente die zich wil laten dopen. Die tot Christus wil behoren. Hij kiest voor een onbeschaafde plank als brug, voor de Smalle Weg die niet altijd gemakkelijk is om te bewandelen. En vooral voor een nieuwe Vader. Voor HEM die niet zijn aardse vader is, maar die van zijn Hemelse. Iedereen is blij, de gemeente straalt door bewogenheid. Een stuk hemel is in Woensdrecht, in het kleine kerkje van de Protestanten weer nedergedaald en heeft die plek met glans en pracht gevuld. Gydo zijn dooptekst was: Waarachtig, ik verzeker u: wie luistert naar wat ik zeg en hem gelooft die mij gezonden heeft, heeft eeuwig leven; over hem wordt geen oordeel uitgesproken, hij is van de dood overgegaan naar het leven. (Joh. 5.24) Gydo is overgegaan...
Ds. Peter Remport 

 
 
 
 

Boekenmarkt
datum en tijdstip 17-11-2018 om 11:00
meer details

Jeugdclub
datum en tijdstip 18-11-2018 om 9:45 uur
meer details

Kerkdienst
datum en tijdstip 18-11-2018 om 9:45 uur
Liturgie

Collecte:
1. ZWO
2. Pastoraat en Eredienstmeer details

 
Eredienst:
Elke zondag om 9:45 uur
Laatst bekende uitzending
Volg ons op facebook

Adres Kerkgebouw:
[tevens postadres]
Dorpsstraat 10
4641 HW Ossendrecht

tel.nr.: kerk 0164-67 29 91

Algemeen bankrekeningnummer:
NL09 INGB 0005 6285 74
 
Beheerders gezocht
Met ingang van 1 januari 2019 zoeken wij een aantal beheerders voor ons kerkgebouw. Hebt u tijd en zin om enkele taken uit te voeren, meldt u dan bij één van de kerkrentmeesters. U hoeft echt niet alles alleen te doen.
 
Privacyverklaring
Klik hier voor onze privacyverklaring
 
Auto ophaaldienst:
Wie graag naar de kerk wil, maar niet meer makkelijk loopt of fietst of geen auto rijdt, kan bellen met Hans den Daas, tel. 0164-769087. 
 
 
Protestantsekerk.net is een samenwerking tussen de dienstenorganisatie van de Protestantse Kerk in Nederland en Human Content Mediaproducties B.V.